Μάνα είναι μόνο μία. Χρόνια πολλά!!

μητερα πικασο

Πάμπλο Πικάσο – Μητέρα και παιδί

“Τη μορφή της δεν τη θυμάμαι πια πώς ήταν πριν οι πόνοι της

αρχίσουν. Αποκαμωμένη, ανασήκωνε τα μαύρα τα μαλλιά της

απ’ το ξεσαρκωμένο μέτωπό της – το βλέπω ακόμα κείνο το

χέρι να σαλεύει.

 

Χειμώνες είκοσι τη φοβερίσαν, τα βάσανά της δεν είχαν σω-

σμό, κι ο θάνατος ντρεπόταν σαν τη ζύγωνε. Και τότε πέθανε, και

το κορμί της ήτανε σαν παιδιού κορμί.

Στο δάσος είχε μεγαλώσει. Continue reading

Εμμανουήλ Ροΐδης: ο φιλοπαίγμων και αιρετικός Έλληνας λογοτέχνης

roidesΣτις 07/01/1904, πέθανε ένας από τους σπουδαιότερους λογοτέχνες της Ελλάδας του 19ου αι., ο Εμμανουήλ Ροΐδης.

Καυστικός και οξυδερκής, ήταν εκείνος που είχε διατυπώσει το περίφημο «Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τους Έλληνας» και το «Εις νόμος απαιτείται εις αυτήν τη χώραν, ο οποίος να επιτάσσει την εφαρμογήν όλων των υπολοίπων νόμων».

Ο Εμμανουήλ Ροΐδης γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1836 στην Ερμούπολη της Σύρου, γόνος εύπορης αριστοκρατικής οικογένειας με καταγωγή από την Χίο. Το 1841 ο πατέρας του, Δημήτριος Ροΐδης, διορίστηκε διευθυντής μεγάλου εμπορικού οίκου και, στη συνέχεια, ανέλαβε τη θέση του γενικού πρόξενου της Ελλάδας στη Γένοβα, όπου η φιλελεύθερη γενοβέζικη επανάσταση του 1848-49 σημαδεύει τον νεαρό Ροΐδη αποφασιστικά στους ιδεολογικούς του προσανατολισμούς. Continue reading

Ο κήπος με τα λουλούδια

1453228_10201231012113375_1380406798_n

΄Ενας πίνακας μια ιστορία
<Ο κήπος> 60χ80 ακρυλικός

Μια φόρα κι έναν καιρό στην άκρη ενός μεγάλου κάμπου ήταν ένα μικρό άσπρο σπιτάκι με κόκκινα κεραμίδια και πέτρινη καμινάδα.

Το σπιτάκι ήταν απλό αλλά όμορφο, σαν τον νοικοκύρη που το φρόντιζε με αγάπη περίσσια.

Είχε το πέτρινο τζάκι που με την φωτιά του ζέσταινε τους λευκούς  τοίχους  και όλο τον χώρο που καθόταν ο νοικοκύρης.

Υπήρχε ζωντάνια και αγάπη μέσα στο σπίτι.

Το πιο όμορφο σημείο του σπιτιού όμως, ήταν ο κήπος του με τα πολύχρωμα  λουλούδια. Continue reading

Ο αντίκτυπος της βαρυσήμαντης. Enjoy!!

Sam Pre 1Οταν κάποιοι επιμελείς και άοκνοι bloggers δουλεύουν, στην περίπτωσή μας το Γρέκι, είναι δυνατή, σε ελάχιστο χρόνο, η ποιοτική αποτίμηση και αξιολόγηση του αντίκτυπου που έχει στην κοινωνία κάθε βαρυσήμαντο γεγονός.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η χθεσινοβραδυνή συνέντευξη του Αντώνη στον Γιάννη.

Τίτλος του έργου: Ανατροπή: Δυο φίλοι για γέλια και για κλάματα

Continue reading

Στρατής Μυριβήλης (1892 – 1969)

Stratis_MirivilisΑπό τους σημαντικότερους πεζογράφους μας, ο Στρατής Μυριβήλης ανήκει στη γενιά του ’30, αν και μεγαλύτερης ηλικίας. Γεννήθηκε ως Ευστράτιος Σταματόπουλος στις 30 Ιουνίου 1892 στην τουρκοκρατούμενη Συκαμιά της Λέσβου. Μέτριος μαθητής, στο δημοτικό αποφοιτά το 1909 από το Γυμνάσιο Μυτιλήνης. Από τα μαθητικά του χρόνια έρχεται σε επαφή με σημαντικά κείμενα του δημοτικισμού, που διαμορφώνουν τη λογοτεχνική και γλωσσική του συνείδηση. Κείμενά του δημοσιεύονται ήδη σε περιοδικά της Σμύρνης και της Μυτιλήνης. Continue reading

Για τη Μαλβίνα

μαλβινα3Σαν σήμερα, το 2002,  έφυγε απο  κοντά μας η Μαλβίνα Κάραλη. Προσωπικά, δεν την ξέχασα ποτέ ή μάλλον με αναγκάζει ο λόγος που μας χάρισε κατά τη διάρκεια της τόσο σύντομης – αδικία!- ζωής της, να τη θυμάμαι συχνά, συνέχεια… Σήμερα, ημέρα μνήμης της,  δημοσιεύω κι εγώ το παρακάτω κείμενο της κας Ντονατέλλας Αδάμου που, πράγματι, ζωντανεύει την εικόνα της σε όλα εκείνα που τη χαρακτήρισαν: η συγγραφέας, η μητέρα, η φίλη, η σύζυγος, η αγαπημένη, η πιο ξεκάθαρη, εμπνευσμένη,  ευφυής  και κριτική φωνή που είχαν την ευκαιρία να ακούσουν οι Ελληνές τα τελευταία τριάντα χρόνια τουλάχιστον. Είναι κάθε μέρα ζωντανή.

Της ΝΤΟΝΑΤΕΛΛΑΣ ΑΔΑΜΟΥ

Εκατομμύρια λέξεις, εκατομμύρια συναισθήματα, εκατομμύρια ζωές σε μία. Προφανώς κάποιοι θα χρειάζονταν εκατομμύρια ζωές για να γευτούν όσα η Μαλβίνα Κάραλη. Αριθμός ταυτότητας: Ν 246935. Όμορφο θηλυκό. Συγχρόνως, ένα κορίτσι σουρεάλ κι αιρετικό. Εγκέφαλος ιδιοφυής. Προσωπικότητα πληθωρική, σαρωτική. Πριν απ’ όλα, ένας υπέροχος, δοτικός άνθρωπος. Για όσους την έζησαν εκτός πλατό ή γραφείου (έστω, λίγο), για όσους συνεργάστηκαν μ’ εκείνη, ο χαμός της υπήρξε πολύ δύσκολος. Για όσους την έζησαν ελάχιστα παραπάνω, αξεπέραστος. Ο καρκίνος τής τρύπησε τα σωθικά. Έλιωνε. Έσβησε πολύ νέα, τον Ιούνιο του 2002, στα 48.  Και λείπει σε όλη την Ελλάδα. Ακόμα και τώρα… Continue reading

Μπερτολ Μπρεχτ : Ένας ποητης-λογοτέχνης επαναστάτης.«Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; Έχουνε κιόλας φάει».

bertolt-brecht2ΤΟ ΚΟΜΜΕΝΟ ΣΧΟΙΝΙ
Το κομμένο σχοινί
μπορείς να το ξαναδέσεις
θα κρατήσει πάλι, ωστόσο
θα ‘ναι κομμένο.

Ίσως πάλι ν’ ανταμώσουμε
μα εκεί που μ’ άφησες
δεν πρόκειται ποτέ
να  ξαναβρείς.

Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ (γενν. ως Eugen Berthold Friedrich Brecht10 Φεβρουαρίου 1898 – 14 Αυγούστου 1956) ήταν Γερμανόςδραματουργόςσκηνοθέτης και ποιητής του 20ού αιώνα. Θεωρείται ο πατέρας του “επικού θεάτρου” (Episches Theater) στηΓερμανία. Continue reading