Η νοητική επικοινωνία και οι συνέπειες της

epikoinvniaΕίναι φορές που αναρωτιόμαστε γιατί στην επικοινωνία μας με τους άλλους νιώθουμε ότι δεν ακουγόμαστε, δεν μας λαμβάνουν σοβαρά και μας αγνοούν.

Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει συνήθως πιο έντονα μέσα στην οικογένεια, καθώς μας το αντανακλά τα παιδιά ή ο σύντροφος μας.

Αρχικά το αποτέλεσμα που βλέπουμε στην επικοινωνία μας είναι στην μια περίπτωση ο άλλος να μας ακούει αδιάφορα και από ευγένεια και στην άλλη περίπτωση να υπάρχει αντιπαράθεση και αντίσταση.

Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνουμε λάθος, καταλήγουμε να μιλάμε μόνοι μας και  μας ακούμε εμείς οι ίδιοι;

Το βασικότερο στην επικοινωνία είναι η πρόθεση που βάζουμε.

Τα κίνητρα που έχουμε πριν ξεκινήσουμε μια συζήτηση.

Continue reading

Επιτυχία είναι να ξέρω να ζω

xaraΕίμαι μέρος της ζωής όταν μπορώ να ΕΙΜΑΙ με αυτό που υπάρχει, κάθε στιγμή που αναπνέω.

Αποδέχομαι αυτό που κρίνει ο νους σαν θετικό, καλοδεχούμενο όμως κι αυτό που κρίνει σαν αρνητικό.

Ζω κι εξερευνώ αυτό που μου φέρνει η ζωή με αποδοχή, δίχως να ταυτίζομαι με αυτό που συμβαίνει.

Βλέπω τι μπορώ να μάθω από αυτό που συμβαίνει, συμπεριλαμβάνοντας όλες τις συνθήκες και τα συναισθήματα που βιώνω από αυτό.

Continue reading

Η εμπιστοσύνη και η διαμάχη του νου με την καρδιά

(ANDRAS GYNAIKAΗ  ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ  ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΧΡΟΝΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΔΡΑΙΩΘΕΙ)

Η πεποίθηση αυτή που αναδύεται στην επιφάνεια ξανά και ξανά με το πέρασμα των χρόνων, έρχεται να σφραγίσει το συμβόλαιο του νοητικού με το άγνωστο που φοβάται.

Αυτή η είναι μια πεποίθηση από τις πολλές που έχουμε και μας χρησιμεύει στο να δημιουργούμε όρια που βάζουμε από φόβο μήπως μας πληγώσουν, γιατί χρειαζόμαστε ασφαλή χώρο για να προχωρήσουμε στην ζωή.

Continue reading

Ο εγωισμός του θύματος

η μασκαΗ ταύτιση με τον νου μας και την προσωπικότητα που έχουμε δομήσει με τα χρόνια είναι ο εγωισμός.

Το δράμα της προσωπικής ζωής του κάθε ανθρώπου, δείχνει το ρόλο που θα παίξει για να μπει στην προσωπικότητα του θύματος ή του θύτη.

Αυτή η προσωπικότητα ξεκινά να διαμορφώνεται από τα παιδικά χρόνια αντιγράφοντας πιστά το ρόλο των γονιών στην μεταξύ τους σχέση. Αν ένας από τους δυο γονείς ήταν κυριαρχικός και νάρκισσος ( υπάρχω μόνο εγώ σ αυτόν τον κόσμο) δημιουργεί σ το μικρό παιδί συναισθηματική σύγχυση και ανασφάλεια για την αγάπη.

Continue reading

Όταν οι επιλογές συμβαδίζουν με την εσωτερική παρόρμηση.

χαρα της ζωηςΠολλές φορές στην ζωή μας βρεθήκαμε εμπρός σε διλλήματα , να ακολουθήσουμε άγνωστους δρόμους ή να πάρουμε αποφάσεις που πριν μας ήταν αδιανόητες.

Άλλες φορές φοβηθήκαμε να αλλάξουμε καταστάσεις που μας ταλαιπώρησαν κι άλλες φορές εξαναγκαστήκαμε λογω καταστάσεων να μετακινηθούμε σαν να μας έσπρωχνε μια αόρατη δύναμη προς άλλη κατεύθυνση από αυτή που είχαμε προαποφασίσει.

Έτσι λοιπόν βαδίζουμε όλοι στο μονοπάτι της ζωής συνειδητά ή ασυνείδητα με όχημα τις επιλογές μας.

Κάποιοι βαδίζουν στο μονοπάτι αυτό φορτωμένοι με αποσκευές που περιέχουν, τις πεποιθήσεις και τους προγραμματισμούς μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Continue reading

H ευλογία να είσαι γονιός

γονειςΠολλές φορές στο παρελθόν έχω αναφερθεί στα ανήλικα κομμάτια μας.

Οι ανήλικες πτυχές του εαυτού μας, έχουν μείνει πίσω στον χρόνο, τότε που ήμασταν μικρά παιδιά και βιώναμε τον κόσμο με την απόλυτη αυθεντικότητα των συναισθημάτων μας.

Δυστυχώς ή ευτυχώς από γενιά σε γενιά περάστηκαν πεποιθήσεις που υποδείκνυαν στο μικρό παιδί πως θα ΠΡΕΠΕΙ να αισθάνεται .

Έτσι ο παππούς και η γιαγιά μετέφεραν στους γονείς μας, όπως κι αυτοί με την σειρά τους σε εμάς, πεποιθήσεις που κατέρριπταν το γνήσιο συναίσθημα που βιώναμε στην στιγμή.

Continue reading

Φόβος και συνεξάρτηση

φοβοςΟ φόβος είναι η βάση όλου του παγιωμένου, αρνητικού, συναισθηματικού φορτίου που κρύβουμε καλά μέσα μας και δημιουργεί το δράμα στην ζωή ενός ανθρώπου.

Το συναισθηματικό αυτό φορτίο αναπαράγεται κατ’ εξακολούθηση μέσω ενός ή πολλών δραμάτων στην προσωπική μας ζωή.

Βλέπουμε στην ζωή μας να δημιουργούνται συγκεκριμένα επαναλαμβανόμενα συναισθήματα από διαφορετικές καταστάσεις και ανθρώπους.

Αρνούμαστε να δούμε ότι τα συναισθήματα είναι τα ίδια παρόλο που μας τα δημιουργούν διαφορετικοί άνθρωποι.

Τα συναισθήματα είναι δικά μας, οι άλλοι είναι απλά  η αφορμή να βγουν στην επιφάνεια.

Αρνούμαστε να τα αντιμετωπίσουμε ,να τα οικειοποιηθούμε , να τα βιώσουμε και ρίχνουμε το φταίξιμο έξω.

Φταίνε οι (άλλοι) γι αυτό που περνάμε και έτσι Θυματοποιούμε τον εαυτό μας.

Continue reading