Η τραγωδία του Robin Williams καταδεικνύει το πόσο λίγο κατανοούμε την κατάθλιψη

Depression-The-truth-explaiAlastair Campbell, The Guardian, 12/08/2014

Για την αντιμετώπιση αυτής της ασθένειας πρέπει να μιλήσουμε περισσότερο ανοιχτά.

Αν και μια έρευνα θα μπορούσε να παρέχει κάποιες απαντήσεις στα ερωτήματα των ανθρώπων, η αλήθεια είναι ότι κανένας από εμάς δεν θα μάθει ποτέ, ούτε καν απ το σημείωμα που άφησε ο ίδιος, τι περνούσε από το μυαλό του Robin Williams τις τελευταίες στιγμές της πλουσιοπάροχης ζωής του.

Καμία μορφή κατάθλιψης δεν είναι ίδια ακριβώς με μία άλλη. Αλλά ο θάνατος του δείχνει για μια ακόμη φορά ότι η κατάθλιψη δεν κάνει εξαίρεση ούτε στην τάξη, ούτε στη φυλή, ούτε στο επάγγελμα ή ακόμα τον πλούτο και το ταλέντο.

Η σύζυγός του, Susan Schneider, είπε: «Θέλουμε να μείνει στην ιστορία, όχι για το θάνατο του, αλλά και για τις αμέτρητες στιγμές χαράς και γέλιου που έδωσε σε εκατομμύρια ανθρώπους.”

Θεωρώ ότι είναι δύσκολο, ωστόσο, να μην επικεντρωθούμε σε κάποιο βαθμό στο θάνατό του. Ζούμε σε μία κουλτούρα διασημότητας, είτε μας αρέσει είτε όχι. Αυτό σημαίνει ότι σε όλο τον κόσμο, οι άνθρωποι θα πρέπει να μιλάμε για αυτό το τρομερό γεγονός, αντανακλώντας όχι μόνο στην καριέρα του, αλλά στην πραγματικότητα της ασθένειας που τον οδήγησε στο θάνατό. Θα πρέπει να τον θυμόμαστε ως ένα τεράστιο κωμικό ταλέντο.

Αλλά ελπίζω, επίσης, ότι ο ίδιος θα μείνει στην ιστορία ως κάποιος του οποίου ο θάνατος ήταν ένα σκαλοπάτι για την αλλαγή της νοοτροπίας σχετικά με την ψυχική υγεία και την ψυχική ασθένεια, αλλαγή που απεγνωσμένα είναι αναγκαία σε όλο τον κόσμο.

Αν είχε υποστεί καρδιακή προσβολή, αν  έχανε τη μάχη με τον καρκίνο ή είχε χτυπηθεί από ένα αυτοκίνητο, θα ξεκινήσει  κάποια  συζήτηση σχετικά με την κατάσταση της καρδιακής νόσου, ή τη φροντίδα για τον καρκίνο ή την οδική ασφάλεια; Ενδεχομένως, αλλά αμφιβάλλω. Υπάρχουν όμως η ανάγκη να ανοίξει μια συζήτηση σχετικά με την κατάθλιψη ως ασθένεια, επειδή εξακολουθεί να υπάρχει έλλειμμα κατανόησης σχετικά με τη φύση και την ουσία της ασθένειας αυτής.

Σχεδόν ακριβώς πριν από ένα χρόνο, σαν σήμερα, είπα στη σύντροφό μου τη Φιόνα ότι, ειλικρινά, δεν μπορούσα να αντιληφθώ τη σημασία της ζωής. Δεν ήταν η πρώτη φορά που το είχα πει, ούτε η πρώτη φορά που το είχε ακούσει. Αυτό που εννοούσα ήταν ότι ο αγώνας ενάντια στην κατάθλιψη, στον οποίο αισθάνθηκα για λίγες μέρες ότι είχα πάρει το πάνω χέρι, με είχε εξουθενώσει, καθιστώντας με σωματικά αδύναμο, ψυχολογικά και συναισθηματικά απελπιστικά στεγνό.

Η Φιόνα, με είχε δει αρκετά συχνά – τουλάχιστον μία ή δύο φορές, στα πάνω από 35 χρόνια που έχουμε μαζί – και γνωρίζει ότι ήταν απίθανο ότι θα έφτανα αυτή τη σκέψη στη λογική της κατάληξη, δηλ. την παραίτηση απ τη ζωή. Ούτε εγώ το πιστεύω ότι θα το έφτανα εκεί, αν και κάθε φορά που κάποιος το κάνει, όπως ο Γουίλιαμς, σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσες φορές επέζησε από τις αυτοκτονικές σκέψεις πριν τελικά υποκύψει.

Είμαι τυχερός που έχω την υποστήριξη και την κατανόηση της οικογένειας μου, ένα μικρό αριθμό από καλούς φίλους, και ένα γιατρό που εμπιστεύομαι. Όταν τελικά του μίλησα, μου χορήγησε αντικαταθλιπτικά και από τότε δεν τα έχω σταματήσει. Δεν μου αρέσει να είναι σε φαρμακευτική αγωγή, αλλά είναι καλύτερο από το να είμαι καταθλιπτικός.

Το να είμαι ανοιχτός είναι μια μεγάλη βοήθεια για μένα προσωπικά. Δεν ξέρω αν ο Williams ήταν ανοιχτός με τους άλλους για την κατάθλιψή του. Αλλά ξέρω ανθρώπους, σε πολλούς τομείς της ζωής, που θεωρούν ότι είναι αδύνατο να είναι ανοιχτοί στο περιβάλλον τους.

Είναι σημαντικό να πάρουμε θάρρος από καμπάνιες για άλλες ασθένειες… Η ψυχική υγεία εξακολουθεί να είναι η Σταχτοπούτα της υγειονομικής περίθαλψης, επειδή παραμένει παρεξηγημένη και το θέμα που κανείς δεν θέλει να ανοίξει κουβέντα.

Έχουμε, πολύ δρόμο να διανύσουμε. Γνώρισα πέρυσι τον Γ.Γ. του Υπουργείου Υγείας, τον κο Jeremy Hunt. Μιλήσαμε για την κατάθλιψη και μου είπε ότι βρήκε πολύ δύσκολο να καταλάβει «γιατί κάποιος σαν εσένα, με τη ζωή που έχεις, να έχει κατάθλιψη“.

Ήμουν, ομολογώ, πολύ σοκαρισμένος. Οι άποψή του αντανακλούσε τη γνώμη των πολλών και εκεί είναι που πρέπει να δοθεί ο αγώνας.

Να κατανοήσουν οι πολλοί αλλά και οι άνθρωποι σε θέσεις ευθύνης ότι η κατάθλιψη δεν έχει τίποτα να κάνει με το πόσο δημοφιλή ή διάσημος, γνωστός ή άγνωστος είσαι. Είναι απλά μία ασθένεια, όπως ο καρκίνος, όπως το άσθμα ή ο διαβήτης. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να την πάθουν και κάποιοι άλλοι όχι.

Πρόκειται για μια, πραγματικά, φρικτή ασθένεια και θα πρέπει να θεωρείται και να αντιμετωπίζεται  ως τέτοια.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s