Εξάρτηση

exartisiΗ απουσία της πρόθεσης για επαφή με τον ίδιο μας τον εαυτό και η ταύτιση μας με κάτι έξω από εμάς δημιουργεί την εξάρτηση.

Όταν ταυτίζομαι με κάτι (οτιδήποτε) έξω από εμένα και την ύπαρξη μου ,αρνούμαι να υπάρχω μέσα από τον εαυτό μου, αρνούμαι να ζω και ζω μέσα από την εξάρτηση που έχω δημιουργήσει.

Το ασυνείδητο κομμάτι που σε τραβά έξω από τον εαυτό, δημιουργεί την ανάγκη ταύτισης μ αυτό που σε εθίζει.

Ο εξαρτημένος αρχικά δεν αναγνωρίζει την εξάρτηση του, νομίζει  ότι έχει τον έλεγχο και δρα με μια εξακολουθούμενη συμπεριφορά προσκόλλησης στο πρόσωπο ή την κατάσταση που ταυτίζεται.

Η προσκόλληση επειδή γίνεται ασυνείδητα αποκτά προσωπικότητα και γίνεται δεύτερη φύση του.

Δεν αντιλαμβάνεται ότι ζει και υπάρχει μέσα από την προσκόλληση του και μέσα από αυτό που εξαρτάται.

Η αντίληψη για την εξάρτηση του έρχεται μέσα από τον πόνο της αποκόλλησης.

Τότε αρχίζει και αντιλαμβάνεται τι ακριβώς έχει συμβεί και προσπαθεί να αποταυτιστεί.

Η προσπάθεια του να αποφύγει την εξάρτηση δυναμώνει την προσκόλληση και τον πόνο, τον ρίχνει ακόμη πιο πολύ σ αυτή.

Συναισθήματα ανάμικτα τον κατακλύζουν, θύμος, θλίψη, φόβος βγαίνουν στην επιφάνεια.

Γίνεται το ψάρι που σπαρταρά στο αγκίστρι καθώς η ανάγκη επιβίωσης του είναι να γυρίσει στο νερό για να αναπνεύσει.

Στην περίπτωση που η εξάρτηση είναι η σχέση και ο σύντροφος, ζεις μόνιμα στην δική του ζωή χωρίς να αντιλαμβάνεσαι ότι απουσιάζεις από την δική σου.

Ζεις και υπάρχεις μέσα από την δική του έγκριση και αποδοχή και τρέφεσαι από αυτές.

Ο εθισμός και η εξάρτηση είναι ένα κλειστό σύστημα εξέλιξης της ύπαρξης.

Εξάρτηση μπορεί να προκληθεί και λόγω της ασφάλειας και της άνεσης που παίρνουμε από τον άλλο ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να είναι ο φόβος να αναλάβω με υπευθυνότητα τον εαυτό μου.

Μπορεί να είναι και ο φόβος της μοναξιάς.

Τότε οι ανάγκες του ενός συντρόφου εκκρεμούν, λογω της κάλυψης των αναγκών του άλλου συντρόφου (αυτό-στέρηση).

Πολύ δυνατό σημείο της σχέσης δυο συνεξαρτημένων, είναι ο περιορισμός των πιθανών σημείων που μπορεί να χαθεί ο έλεγχος του ενός προς τον άλλο.

Στο κλειστό σύστημα μιας συνεξαρτημένης σχέσης δεν μπορούν να αναπτυχθούν και να εξελιχτούν τα μέλη που την αποτελούν, μένουν προσκολλημένα στον φόβο.

Μόνο μέσα από την αγάπη που είναι ένα ανοιχτό σύστημα υπάρχει ο χώρος για ανάπτυξη , επέκταση και εξέλιξη της σχέσης.

Στην κατάσταση της αγάπης υπάρχει αμοιβαία ενθάρρυνση, ασφάλεια λογω αυτό-αξίας, εμπιστοσύνη, διαφάνεια.

Νομίζω το πιο σημαντικό είναι ότι υπάρχει αμοιβαία διατήρηση ακεραιότητας και χώρος  για διερεύνηση των συναισθημάτων και από τις δύο πλευρές.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s