Η προσφορά

prosforaΌταν έχουμε την πεποίθηση ότι αυτά που βιώνουμε και έχουμε δεν είναι αρκετά, η κατάσταση μας  καθρεφτίζεται στην εμπειρία μας βιώνοντας την  έλλειψη  σε διαφόρους  τομείς  της ζωής  μας  (συναισθηματικά, φυσικά).

Η έλλειψη είναι βαθιά ριζωμένη και καταχωνιασμένη στο παρελθόν,  που συναισθηματικά βιώσαμε όταν ήμασταν παιδιά.

Όταν νιώσαμε την αίσθηση της αυτοαξίας να χάνεται  και να έρχεται η αίσθηση της έλλειψης, τότε εκείνη την χρονική στιγμή αισθανθήκαμε  οτι δεν μπορούμε  να έχουμε αφθονία στην ζωή μας.

Ακόμη μια πεποίθηση βαθιά ριζωμένη  μπορεί να είναι  ότι  η  αφθονία  διαφθείρει ( αυτή η πεποίθηση ανήκει περισσότερο σ αυτούς που συνδέουν την ύλη  με την αφθονία).

Όπως έχω αναφέρει ξανά στο παρελθόν, η αφθονία δεν αφορά μόνο την ύλη και τα χρήματα.

Η  αφθονία είναι κατάσταση εσωτερική και αφορά όλη την ύπαρξη. Ξεκινά από μέσα προς τα έξω.

Πολλοί από εμάς βιώνουν μια στείρα συναισθηματική κατάσταση, πιστεύοντας συνειδητά  ή  ασυνείδητα ότι είναι ουτοπία  να ζουν το μέγιστο  στην ζωή τους.

Αρχίζω να αγαπώ τον εαυτό μου όταν μαθαίνω να αγκαλιάζω τα συναισθήματα που νιώθει την στιγμή που τα νιώθει, χωρίς να τα κρίνω, ελέγξω ή να τα αποφύγω.

Έτσι δημιουργώ  μια σχέση  αυθεντικής  οικειότητας  με τον  εαυτό μου, την σχέση  γονέα   και παιδιού  που θα ακούσει , θα νιώσει και θα προστατεύσει το παιδί του.

Ταυτόχρονα δίνω την προσοχή και την αξία στο εσωτερικό παιδί.

Μ αυτόν τον τρόπο γεμίζουμε εμείς τα κενά της έλλειψης,  δίχως να περιμένουμε απ έξω να μας αναλάβουν.

Όταν έχουμε επίγνωση  αυτού  που νιώθουμε  και δίνουμε προσοχή,  μαθαίνουμε του εαυτού μας  να  διαχειρίζεται  τις  καταστάσεις  και τα συναισθήματα  που νιώθει.

Έλκει ανθρώπους και καταστάσεις που του δίνουν προσοχή  γιατί πρώτα ο ίδιος  δίνει προσοχή του εαυτού του.

Όταν εσωτερικά είμαστε γεμάτοι, έχουμε την διάθεση  να δώσουμε κι εξωτερικά.

Η αυθεντική προσφορά είναι ενέργεια  εσωτερικής αφθονίας.

Αυτό που χρειάζεται να εξετάσουμε και να δούμε, είναι η πρόθεση  της  προσφοράς μας.

Έχουμε εσωτερικά αποθέματα και δίνουμε ή δίνουμε για να τραβήξουμε την προσοχή μέσα από μια κατάσταση έλλειψης;

Είμαστε γενναιόδωροι μ αυτούς που μας ενδιαφέρουν αλλά και με εκείνους που δεν μας ενδιαφέρουν;

Δίνουμε  αυτά που μπορούμε στο μέτρο που μπορούμε ή τα δίνουμε με υπερβάλλοντα ζήλο;

Δίνουμε συναισθηματικά στους ανθρώπους γύρω μας ή μόνο πρακτικά και το αντίθετο;

Δίνουμε γιατί περιμένουμε να πάρουμε;

Υπάρχει αφθονία και προσφορά παντού γύρω μας, ο φόβος για την έλλειψη μας κρατά στην κατάσταση της έλλειψης.

Η κατάσταση του φόβου καθιστά τον άνθρωπο συναισθηματικά, νοητικά και φυσικά κατακερματισμένο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s